Kiła (syfilis):
Czym jest kiła?
Kiła to przewlekła choroba zakaźna przenoszona głównie drogą płciową, wywoływana przez bakterię Treponema pallidum.
Zakażenie rozwija się powoli i przebiega etapami.
Początkowo daje objawy miejscowe, a następnie może obejmować wiele narządów, w tym układ nerwowy, serce i naczynia krwionośne.
Nieleczona kiła może po latach prowadzić do ciężkich, nieodwracalnych powikłań, a nawet śmierci.
Jak można się zarazić kiłą?
Zakażenie następuje najczęściej podczas kontaktów seksualnych z osobą zakażoną, poprzez kontakt z błonami śluzowymi lub mikrouszkodzeniami skóry.
Bakteria przenosi się przez:
- Kontakty pochwowe, analne i oralne,
- Rzadziej przez pocałunki (jeśli w jamie ustnej są zmiany)
- Z matki na dziecko w ciąży lub podczas porodu (tzw. kiła wrodzona).
Do zakażenia nie dochodzi przez codzienny kontakt – np. wspólne sztućce, ubrania czy toaletę.
Jakie są objawy kiły?
Pojawianie się objawów kiły możemy podzielić na kilka etapów:
- Kiła pierwszego okresu – po ok. 3 tygodniach od zakażenia pojawia się pojedyncze, bezbolesne owrzodzenie (wrzód twardy) w miejscu wniknięcia bakterii (np. na narządach płciowych, w jamie ustnej lub odbycie). Zmiana goi się samoistnie, nie powoduje bólu,ale choroba trwa dalej, dlatego tak ważna jest czujność na tym etapie.
- Kiła drugiego okresu (uogólniona) – po kilku tygodniach lub miesiącach występuje:
- Wysypka (często na dłoniach i stopach),
- Powiększenie węzłów chłonnych,
- Objawy przypominające grypę(osłabienie, gorączka, bóle mięśni i stawów),
- Czasem wypadanie włosów i zmiany na błonach śluzowych.
- Kiła utajona – brak objawów, ale bakteria nadal jest obecna w organizmie.
- Kiła późna (trzeciorzędowa) – po latach może dojść do uszkodzenia serca, naczyń, mózgu i układu nerwowego.
Należy pamiętać❗
Przez to że zmiana jest niebolesna oraz ustępuje samoistnie z czasem często ulega przeoczeniu
Jak diagnozuje się kiłę?
Podstawą rozpoznania są badania serologiczne krwi:
- Testy przesiewowe (np. VDRL, RPR) – wykrywają przeciwciała nieswoiste,
- Testy potwierdzające (np. FTA-ABS, TPHA) – potwierdzają zakażenie Treponema pallidum.
W niektórych przypadkach wykonuje się też badania mikroskopowe lub PCR z wymazu z owrzodzenia.
Kiedy wykonać badania?
Przyjmuje się że badanie przeciwciał przeciw bak terii wywołującej kiłę wykazuje wyniki wiarygodne dopiero po co najmniej 3–4 tygodniach od kontaktu ryzykownego.
W praktyce zaleca się powtórzenie testu po 6 tygodniach dla większej pewności.
Ważne ❗ : należy również zbadać i w razie potrzeby leczyć partnerów seksualnych ❗
Jak leczy się kiłę?
Leczenie polega na podaniu antybiotyku – najczęściej penicyliny benzatynowej w formie zastrzyku domięśniowego.
Leczenie jest bardzo skuteczne, zwłaszcza we wczesnym stadium.
Czy kiłę można wyleczyć całkowicie?
Tak, jeśli leczenie zostanie wdrożone odpowiednio wcześnie.
W przypadku późnego rozpoznania można zahamować postęp choroby, ale niektóre uszkodzenia narządów mogą być nieodwracalne.
Jak zapobiegać kile?
- Stosowanie prezerwatyw,
- Unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych,
- Regularne badania kontrolne przy zmianie partnera,
- Szybkie leczenie po wykryciu zakażenia,
- Badania przesiewowe kobiet w ciąży (obowiązkowe w Polsce).
Czy można ponownie zarazić się kiłą?
Tak, kiłą można zarazić się ponownie, nawet jeśli ktoś już wcześniej chorował i został skutecznie wyleczony.
Dlaczego możliwe jest ponowne zakażenie?
Po przechorowaniu kiły organizm nie wytwarza trwałej odporności na bakterię Treponema pallidum.
Oznacza to, że:
- Po zakończeniu leczenia i uzyskaniu ujemnych wyników badań,
- Osoba nadal może zakazić się ponownie, jeśli ma kontakt seksualny z zakażonym partnerem.
